GÜZEL GÖZDE VE AZİZ. .. PİRAZİZ

 

2014 Ekim ayıydı.Pirazizin ilk defa ismini duyduğumda. Orası da neresiymiş, ismi neymiş neymiş derken hatırlıyorum kendimi. Hemen görsellerden aratıp bakmıştım resimlerine. Ne kadar da güzel diye icimden geçirmiş ama sitemkar bir edayla eşime Giresun çok uzak demiştim. Tunustan geleli hafta olmamıştı daha halbuki. Yol yorgunluğu bilinmeyene yolculuk bir an ağır gelmişti. İşimiz yüzünden bir müddet de ayrı kalmak zorundaydik hem. Tüm bu olumsuzluklar içinde yaklaşık bir ayın sonunda bir gece geldik şirin ilçemize.

Gece oldugundan pek bir şey görmemiştim. Sabah uyandığımda ise ne kadar masum bir şehir olduğunu gördüm açıkçası. Deniz tam karşımda duruyordu. Karadeniz… ufak bir selam vedim başımla. Bilemezdim denizle bu kadar iç içe yaşamanın ne denli güzel olabileceğini. Yaşamamıştım ki hiç.

Zaman geçti insanlariyla tanıştım. Kimi görsem çok samimiydi. Kimle konuşsam kendimi memleketimde gibi hissettim. Bu küçük ve güzel ilçemizin, gönlü kocaman insanları vardı.

2015 Haziran ayı itibariyle ayrılmak gerekti Anadolunun daha önce hiç bilmediğim bu ilçesinden. Gözü yaşlı insanlar kaldı ardımda. Gözü yaşlı ben kaldım.  Kırık kolu kanadı. Her ayrılık bir hüzündü bana. Ama her ayrılık yeni bir başlangıç.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s